نمايش جزئيات مقاله

ديگر مقالات

۲۵ آذر ۱۳۹۷
۱۵ آذر ۱۳۹۷
۲۶ آبان ۱۳۹۷
۱۵ آبان ۱۳۹۷
۱۱ شهريور ۱۳۹۷
۲۹ مرداد ۱۳۹۷
۲۸ مرداد ۱۳۹۷
۱۴ مرداد ۱۳۹۷

با اين كه شهروندي در كشوري ديگر در غالب موارد روندي زمانبر و پرهزينه ‌است، هنوز كشورهايي هستند كه تولد در آنها بطور "خودكار" به حق شهروندي منجر مي‌شود و وضعيت مهاجرتي والدين لحاظ نمي‌شود.

معمولا كشورها براي ارائه شهروندي دو رويكرد دارند؛ بيشتر كشورها وضعيت شهروندي والدين را در لحظه تولد مد نظر قرار مي‌دهند و تعداد كمتري به محل تولد براي شهروندي توجه دارند.

در حال حاضر تولد در حدود سي كشور جهان به شهروندي مي‌انجامد كه شناخته‌ شده‌ترين كشور در اين مورد آمريكاست.

بسياري از كشورهايي كه هنوز حق "خاك" نوزاد براي ارائه شهروندي در آنها كافيست، كشورهايي هستند كه جزو اقتصادهاي برتر جهان نيستند.

اين كشورها عبارتند از آمريكا، كانادا، آرژانتين، برزيل، كاستاريكا، اروگوئه، ونزوئلا، سنت لوسيا، پرو، پاناما، مكزيك، پاراگوئه، كوبا، دومنيكا (با جمهوري دومنيكن اشتباه نشود)، اكوادور، فيجي، السالوادور، گرانادا، گواتمالا، گويان، جامائيكا، هندوراس، لسوتو، نيكاراگوئه، پاكستان، پاناما، سنت كيتس و نويس، تانزانيا، ترينيداد و توباگو، توالو و آنتيگوا و باربودا.

كشورهاي حوزه شنگن در اين باره قوانين خاص خود را دارند كه در اين مطلب به آن هم اشاره شده است.

• ايالات متحده آمريكا

آمريكا از جمله كشورهايي است كه اعطاي حق شهروندي را به نوزاداني كه در اين كشور متولد مي‌شوند به رسميت ‌مي‌شناسد هر چند دونالد ترامپ، رئيس جمهور آمريكا اخيرا گفته قصد دارد با فرماني اجرايي اين قانون را لغو كند.

حق شهروندي آمريكا به كساني كه در اين كشور متولد مي‌شوند براساس اصلاحيه‌اي است كه در سال ۱۸۶۸ ميلادي در قانون اساسي ايالات متحده صورت گرفت و به تصويب كنگره هم رسيد.

بر اساس قانون، افرادي كه در آمريكا متولد مي‌شوند شهروند ايالتي محسوب مي‌شوند كه در آن متولد شده‌اند.

اين قانون البته استثناهايي هم دارد؛ فرزندان ديپلمات‌هاي خارجي شاغل در آمريكا و همچنين فرزندان نيروهاي نظامي دشمن اشغالگر شامل اين قانون نيستند.

اجراي اين قانون در حالي ادامه دارد كه تعداد فرزندان مهاجران غيرقانوني كه در آمريكا متولد مي‌شوند كم نيست؛ بيشتر اين افراد والدين مكزيكي تبار دارند.

• كانادا

كانادا در اعطاي شهروندي به كساني كه در اين كشور بدنيا مي‌آيند قوانيني مشابه آمريكا دارد، كساني كه در اين كشور متولد مي‌شوند شهروند كانادا محسوب مي‌شوند حتي اگر والدين نوازد اقامت اين كشور را نداشته نباشند.

اين قانون كه از سال ۱۹۴۷ ميلادي اجرايي شده، باعث شده عده‌اي نام "توريسم تولد" بر اين نوع شهروندي بگذارند و به زناني اشاره دارد كه در دوران حاملگي به اين كشور سفر مي‌كنند تا فرزند خود را در كانادا به دنيا بياورند.

فرزندان ديپلمات‌هاي خارجي شاغل در كانادا مشمول اين قانون نمي‌شوند و والدين فرزنداني هم كه به اين طريق شهروند كانادا مي‌شوند از اين قانون مستثني هستند.

حزب محافظه كار در اين كشور مخالف اين نوع شهروندي و در پي آن است كه به اين قانون پايان دهد.

• شهروندي با حق سفر به كشورهاي حوزه شنگن

در ميان حدود سي كشوري كه تولد در آنجا به حق شهروندي منجر مي‌شود؛ كشورهايي ديده مي‌شوند كه با كسب شهروندي آنها مي‌توان آزادانه و بدون ويزا به كشورهاي حوزه شنگن سفر كرد.

عمده كشورهايي كه از اين طريق نيازي به گرفتن ويزا ندارند، مي‌توانند مدت نود روز (طي شش ماه) در كشورهاي حوزه شنگن بمانند؛ البته مدت اقامت بسته به كشور متفاوت است.

كشورهايي نظير آرژانتين، برزيل، كاستاريكا، اروگوئه، ونزوئلا، مكزيك، پاراگوئه، پاناما و سنت لوسيا نمونه‌هايي از اين كشورها هستند.

البته در مورد سنت لوسيا و دومنيكا با پرداخت حدود ۱۰۰ هزار دلار آمريكا يا خريد خانه هم مي‌توان شهروندي اين كشورها را خريد و بدون نياز به ويزا به بيش از ۱۰۰ كشور جهان سفر كرد.

• تولد در كشورهاي اروپايي چگونه به شهروندي مي‌رسد؟

در بيشتر كشورهاي اروپايي تولد به خودي خود به شهروندي منتهي نمي‌شود.

اين كشورها عمدتا وضعيت اقامتي والدين را در زمان تولد مد نظر قرار مي‌دهند و دست كم يكي از آنها بايد داراي اقامت دائم يا شهروندي كشور ميزبان باشد تا حق شهروندي شامل فرزندش شود.

بعنوان مثال در لوكزامبورگ متولدين اين كشور كه والدين آنها شهروند نيستند مي‌توانند از ۱۲ سالگي درخواست شهروندي كنند؛ بشرطي كه فرد متقاضي پنج سال و يكي از والدين دستكم يكسال پيش از تولد در لوكزامبورگ زندگي كرده باشد.

در آلمان، تولد فرزندان شهروندان غيرآلماني در صورتي به شهروندي منجر مي‌شود كه دستكم يكي از والدين هشت سال در اين كشور زندگي كرده باشد و داراي اقامت دائم آلمان باشد.

در بريتانيا، افرادي كه از والدين غيربريتانيايي متولد مي‌شوند در صورتي شهروند محسوب مي‌شوند كه دستكم يكي از والدين داراي اقامت دائم اين كشور باشد.

متولدين والدين غيرايتاليايي در زماني كه ۱۸ ساله مي‌شوند، مي‌توانند درخواست شهروندي كنند بشرطي كه از زمان تولد در اين كشور زندگي كرده باشند.

كساني كه از والدين غيرفرانسوي در اين كشور متولد مي‌شوند در ۱۸ سالگي بطور خودكار شهروند مي‌شوند بشرطي كه در فرانسه زندگي كنند و از يازده سالگي دستكم پنج سال در اين كشور باشند.

در طول زمان بعضي كشورها قانون اعطاي تابعيت بر اساس تولد را تغيير داده يا بكلي لغو كرده‌اند؛ بعنوان مثال تولد در جمهوري ايرلند تا سال ۲۰۰۴ ميلادي منجر به حق شهروندي مي‌شد كه در آن سال اين قانون خاتمه يافت.

منبع:
https://bbc.in/2RNFF0r
كليه حقوق مادي و معنوي اين وب سايت براي شركت مسافرتي ديبا محفوظ مي باشد.